HISTORIA

Domowy Kościół Historia

DOMOWY KOŚCIÓŁ W POLSCE

Ruch Światło-Życie ma swoje źródło w nurcie odnowy Soboru Watykańskiego II, dlatego – jak wierzymy – powstał z inspiracji Ducha Świętego i jest od samego początku – używając określenia Założyciela – dziełem Niepokalanej, Matki Kościoła.
Ks. F.Blachnicki w jadalni centalnego domu rekolekcyjnegoZałożyciel Ruchu, Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki (1921-1987), odczytując znaki czasu, rozpoczął na polskiej ziemi dzieło Oaz Żywego Kościoła od organizowania rekolekcji oazowych dla ministrantów (1954), Krucjaty Wstrzemięźliwości (1957-1960), a w latach następnych wypracował cały system formacyjno-ewangelizacyjny, obejmujący dzieci, młodzież i dorosłych, a także rodziny (1973).
Tak ukształtowany Ruch Żywego Kościoła został zawierzony Niepokalanej, Matce Kościoła 11 czerwca 1973 roku w Krościenku nad Dunajcem przez kardynała Karola Wojtyłę. Akt ten Ruch uznaje za swój akt konstytutywny, a Krościenko jest siedzibą Ruchu i siedzibą żeńskiej wspólnoty konsekrowanej Ruchu – Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła. W roku 1976 Ruch Żywego Kościoła przyjął nazwę „Ruch Światło-Życie”.
s. Jadwiga SkudroWspólnoty rodzin – w ramach Ruchu Światło-Życie – ubogacone od początku o duchowość międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre Dame przyjęły nazwę ruch Domowy Kościół (1978).
Kapłani Ruchu od początku gromadzeni przez ks. Franciszka Blachnickiego wokół ideału Chrystusa Sługi utworzyli Stowarzyszenie „Unia Kapłanów Chrystusa Sługi”.
W latach siedemdziesiątych zaczęły powstawać pierwsze wspólnoty Ruchu Światło-Życie na Słowacji i w Czechach. W roku 1982 Założyciel utworzył w Carlsbergu w Niemczech Międzynarodowe Centrum Ewangelizacji Światło-Życie. W kolejnych latach wspólnoty Ruchu Światło-Życie powstawały w wielu innych krajach.

(źródło: http://www.dk.oaza.pl/charyzmat-i-duchowosc-ruchu-swiatlo-zycie/)

 

POCZĄTKI DZIAŁALNOŚCI DOMOWEGO KOŚCIOŁA W TORUNIU NA KONIUCHACH

Jak wiadomo, parafia nasza p.w. Miłosierdzia Bożego, powołana na mocy dekretu biskupiego 1 maja 1990 roku wyodrębniona została z sąsiadujących z nią obecnie parafii toruńskich, w tym spora jej część z parafii p.w. Św Józefa oo. Redemptorystów. W ówczesnym czasie, w tejże parafii bardzo prężnie rozwijał się Domowy Kościół, w którego spotkaniach kręgów brało udział kilka rodzin zamieszkałych na terenie naszej nowopowstałej parafii. Jako członkowie nowej parafii początkowo zaczęliśmy się więc spotykać na budowie nowego kościoła, a także w domach najpierw tylko na modlitwę różańcową i koronką do Miłosierdzia Bożego. Jednak bardzo szybko doszliśmy do wniosku, że powinniśmy się przeorganizować tak, aby kręgi tworzyły małżeństwa zamieszkujące w naszej nowej parafii. W ten sposób już jesienią 1990 roku, czyli 25 lat temu, w parafii powstały dwa kręgi Domowego Kościoła. Duchową opiekę nad nimi sprawował ks. Proboszcz Stanisław Majewski. Trudno po tylu latach jednoznacznie określić, kto wchodził w skład którego kręgu albo kiedy do niego dołączył. W spotkaniach brały udział następujące małżeństwa: Maria i Jan Mańscy, Ela i Paweł Sołdrowscy, Teresa i Heliodor Banaszakowie, Anita i Konrad Góreccy, Beata i Wojtek Zagułowie, Jadwiga i Zygfryd Kunath, Agnieszka i Maciej Widermaierowie, Monika i Konrad Jędraszkowie, Teresa i Jan Grzankowscy, Maria i Wacław Piekarusowie.
Oba kręgi zaistniały dosyć szybko w rzeczywistości nowej parafii. Staraliśmy się zawsze zatroszczyć o oprawę liturgiczną mszy świętych i nabożeństw, poprzez czytania mszalne, prowadzenie drogi krzyżowej w Wielkim Poście czy różańca w październiku. Ta troska wynika z charyzmatu Ruchu Światło-Życie, którego gałęzią rodzinną jest Domowy Kościół. W dalszym ciągu włączaliśmy się aktywnie w prace przy budowie kościoła. Opiekę duchową nad nami przejął ks. Daniel Adamowicz, który rozpoczął pracę duszpasterską w naszej parafii. Zakorzenienie się na gruncie nowej parafii zaowocowało podczas pierwszej wizytacji ks. Biskupa Andrzeja, która miała miejsce w 1994 roku, gdyż spotkaliśmy się z nim, jako działająca już w parafii wspólnota.
W 1995 roku, kręgi już na tyle okrzepły, że zaczęły przyciągać nowe małżeństwa. Ich liczba zaczęła wzrastać, najpierw powstał trzeci, a krótko po nim czwarty krąg, a opiekę duchową nad nimi sprawował ks. Piotr Kocieniewski. W dalszych latach opiekę duchową na kręgami sprawowali księża Paweł Kubasik, Tomasz Drzymalski i Waldemar Konczalski. Liczba kręgów systematycznie wzrastała. Obecnie w parafii działa już 7 kręgów, jeden jest pilotowany, zaś następny pilotowany niedługo spotka się po raz pierwszy. Taka ilość kręgów spowodowała konieczność wsparcia kapłanów naszej parafii ks. Andrzeja Jakielskiego i ks. Karola Rafalskiego przez księży rezydentów: ks. prof. Jana Perszona i ks. Tomasza Filipiaka. Jest to spowodowane faktem, iż coraz więcej małżeństw widzi wobec jakich zagrożeń stają dziś rodziny, które chcą wychowywać dzieci zgodnie ze swoim systemem wartości. Widzą jak zmieniają się na korzyść te rodziny, które trwają w kręgach i zachęcone ich przykładem też chcą budować swoją jedność na Chrystusie, też chcą mieć taki kontakt z dziećmi, jak oni. Ten stały rozwój jest łaską, którą rodziny z Domowego Kościoła wypraszają na comiesięcznej modlitwie wstawienniczej, która trwa od 1996 roku. Co roku w Wielki Post rozpoczynają całonocną adoracją Najświętszego Sakramentu, natomiast w każdą niedzielę na mszach świętych dla rodzin odprawianej o godzinie 11.00 dbają o oprawę liturgiczną. Zasadnicza praca formacyjna zgodnie z nazwą Ruchu, odbywa się jednak w rodzinach.
Na zakończenie nadmienić warto, iż posługę pary diecezjalnej w Diecezji Toruńskiej pełnili przez trzy i pół roku nasi parafianie Kasia i Jacek Podolscy, natomiast moderatorem diecezjalnym Domowego Kościoła został pracujący w naszej parafii ks. Andrzej Jakielski.

(źródło: http://milosierdzie.org/wspolnoty-parafialne/)

 

MODLITWA PRZEZ WSTAWIENNICTWO SŁUGI BOŻEGO KS. FRANCISZKA BLACHNICKIEGO

Boże, Ojcze Wszechmogący, dziękujemy Ci za Twojego Kapłana Sługę Bożego Franciszka, którego w niezwykły sposób obdarzyłeś łaską wiary konsekwentnej, tak iż swoje życie oddał niepodzielnie na Twoją służbę.
Dziękujemy Ci za to, że pozwoliłeś mu gorąco miłować Twój Kościół i zrozumieć, że najgłębszą zasadą jego żywotności i płodności jest oblubieńcze oddanie siebie w miłości Twojemu Synowi, na wzór Niepokalanej, Matki Kościoła.
Dziękujemy Ci również za to, że przez tego kapłana wzbudziłeś na polskiej ziemi Ruch Światło-Życie, który pragnie wychowywać swoich uczestników do posiadania siebie w dawaniu siebie i w ten sposób przyczynić się do wzrostu żywych wspólnot Kościoła.
Bądź uwielbiony Boże w Słudze Bożym księdzu Franciszku, w jego życiu i dziele, i racz wsławić swoje Imię udzielając mi przez jego wstawiennictwo łaski ............., o którą najpokorniej proszę. Amen.

DLACZEGO DK?

domowy-kosciol-dlaczego-dk-slim

DK jest jedną z odpowiedzi Kościoła po II Soborze Watykańskim na wyzwania i zagrożenia stojące przed współczesnymi małżeństwami i rodzinami. Założycielem DK jest Sługa Boży ksiądz Franciszek Blachnicki (1921-1987), z którym współpracowała przy budowaniu DK siostra Jadwiga Skurdo RSCJ.

Członkami DK są małżeństwa sakramentalne, które wspólnie (mąż i żona) angażują się w proponowaną im formację. Małżeństwa włączają się do kręgów DK, aby sobie wzajemnie pomagać.

Krąg tworzy 4-7 małżeństw, pragnących wspomagać się wzajemnie w dążeniu do budowania w swoich rodzinach domowego Kościoła. Odpowiedzcie sobie na pytanie: Ile znacie osób, małżeństw, w swoim otoczeniu, z którą/którymi możecie otwarcie, szczerze porozmawiać o Bogu? Ile osób gotowych jest autentycznie, bezinteresownie nieść wam pomoc (na miarę swoich możliwości) bez względu na rodzaj i ilość trudności? Ile znacie osób, z którymi spokojnie możecie podzielić się waszymi radościami?

Kiedy zaangażować się w Domowy Kościół?

Najlepiej jak najszybciej po zawarciu sakramentalnego związku małżeńskiego, by od samego początku we właściwy sposób budować relacje z Bogiem i ukochaną osobą w małżeństwie-rodzinie. Nigdy jednak nie jest za późno na to by wejść na drogę DK. Liczy się każdy dzień, miesiąc, rok pracy nad sobą i swoim małżeństwem aby ostatecznie osiągnąć wieczne szczęście w Niebie. W DK młodość, zapał, entuzjazm przeplatają się z doświadczeniem, opanowaniem i pokorą. Wszyscy są sobie równi. Każde małżeństwo jest darem dla innych par DK bez względu na wiek osób czy staż małżeński.

Jaki jest cel działalności Domowego Kościoła?

Taki sam jak i całego Kościoła czyli szczęście i zbawienie człowieka. Będąc małżonkiem, rodzicem dążymy do tego celu razem z naszą/naszym żoną/mężem i dziećmi. Wiąże się to
z określonymi trudnościami, przywilejami jak i obowiązkami. DK pomaga to odkryć, zrozumieć i obrać właściwy kierunek działania. Szczególne cele DK:

- wspieranie małżeństw/rodzin w odkrywaniu sensu, piękna i radości powołania do bycia małżonkiem/rodzicem,
- zwracanie uwagi na współczesne zagrożenia mogące wpływać na prawidłowe działanie małżeństw/rodzin,
- wskazywanie sposobów wychodzenia z problemów małżeńskich/rodzinnych,
- wspieranie małżeństw/rodzin przeżywających wszelkiego rodzaju trudności,
- dawanie świadectwa innym małżeństwom/rodzinom spoza Domowego Kościoła o tym jak budować miłość i osiągnąć prawdziwe szczęście w małżeństwie/rodzinie.

Jakie są najważniejsze zasady Domowego Kościoła?

Budowanie duchowości małżeńskiej w DK opiera się na kilku sprawdzonych zasadach:
- codzienna modlitwa osobista,
- regularne spotkanie ze słowem Bożym (czytanie Pisma Świętego),
- codzienna modlitwa małżeńska,
- codzienna modlitwa rodzinna,
- comiesięczny dialog małżeński,
- reguła/reguły życia (systematyczna praca nad sobą, swoim małżeństwem i rodziną),
- uczestnictwo w rekolekcjach formacyjnych.
Za dużo, za trudne , niemożliwe do zrealizowania?
Możliwe jeśli tylko będziecie tego bardzo pragnąć, otworzycie się na działanie Ducha Świętego i będziecie mieli wsparcie innych małżeństw, które borykają/borykały się z podobnymi do waszych problemami. Razem możemy więcej!

Czy Domowy Kościół jest najlepszą drogą dla nas w Kościele? Czy potrzebujemy tego?

Sami musicie sobie na te pytania odpowiedzieć. Może warto zadać sobie dodatkowe pytania: czego oczekuję od małżonka, od siebie w małżeństwie, czy jestem szczęśliwy/a w małżeństwie? A może jestem nim rozczarowany/a pół roku, 5, 30 lat po ślubie- co jest tego przyczyną? Czy dobrze rozumiem to czym jest małżeństwo, do czego się zobowiązuję będąc w związku małżeńskim, czego mogę oczekiwać od małżonka? Czy wszystko już zrobiliśmy aby uleczyć nasze małżeńskie rany? Czy zależy nam na dobrych relacjach z Bogiem? Jakie miejsce zajmuje On w naszym życiu osobistym, małżeńskim, rodzinnym? Czy właściwie interpretujemy to co kieruje do nas Bóg, a może nie jesteśmy w stanie nawet usłyszeć tego co do nas mówi? Na te i wiele innych pytań lub wątpliwości pomaga odpowiedzieć zaangażowanie się małżeństwa w Domowy Kościół. Nie daje on 100% pewności, że wszystko się uda ale zdecydowanie zwiększa szansę na realizację trudnej aczkolwiek pięknej i owocnej w swej istocie misji jaką jest małżeństwo. Czy chcecie zwiększyć swoje szanse?...